سال 88 با تمام اتفاقات تلخ و شيرين تمام شد . شايد بتوان بزرگترين و مهمترين اتفاق سال را حضور گسترده و بي نظير مردم در انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري دانست كه متاسفانه عده اي شيريني اين حضور را به كام همه تلخ نمودند . اتفاقات بعد از انتخابات و فتنه اي كه بوجود آمد عليرغم خساراتي كه به ملت و نظام وارد آورد بركاتي نيز به همراه داشت كه بخشي از آن در همين ايام قابل ملاحظه بود و بخش عظيم آن در آينده مشخص خواهد شد.

بالاخره پس از 30 سال از گذشت انقلاب و چندين مورد غربال نمودن نيروهاي به اصطلاح انقلابي نياز به يك غربالگري بزرگ احساس مي شد كه با اتفاقات بعد از انتخابات بوقوع پيوست و دقيقاً سره از ناسره مشخص شد . خيلي ها هويت واقعي خود را نشان دادند ، برخي سياسيون در اين آزمون قبول و متاسفانه عده زيادي مردود شدند . سالها تلاش و برنامه ريزي دشمنان انقلاب به هدر رفت و سرمايه گذاريشان با شكست مواجه شد .مردم بار ديگر وحدت و يكپارچگي خود را در حماسه  9 دي و 22 بهمن به نمايش گذاشتند و پايبندي خود به ارزشهاي انقلاب اسلامي و حمايت از نظام جمهوري اسلامي را به دنيا ثابت كردند . ولايتمداران نشان دادند كه "ما اهل كوفه نيستيم علي تنها بماند" يعني چه . دوباره  صحبت از خط امام و حرف امام پر رنگتر از هميشه به ميان آمد ولي اينبار معلوم شد كه واقعاً چه كساني خط امامي بودند . بصيرت حرف اول را مي زد . ارزش واقعي وجود رهبري براي كوردلان نيز مشخص شد و ...

اما اتفاقات تلخ سال 88 نيز در ياد همه خواهد ماند . تهمت بزرگ تقلب در انتخابات ، اغتشاشات خياباني و آسيب به مردم بيگناه ، حرمت شكني روز عاشورا ، شعارهاي ساختار شكنانه و ...

برگزاري يك انتخابات با حضور 85 درصدي مردم مي توانست يك فرصت استثنايي براي جهشي بلند در تمامي عرصه هاي علمي - فرهنگي -اقتصادي - سياسي باشد ولي با اقدامات سران فتنه نه تنها اين اتفاق نيافتاد بلكه هشت ماه هر روز و هر ساعت نظام و ملت درگير جبران خسارتها و جهالتهاي اين مزدوران كم خرد شد .

سال جديد را مقام معظم رهبري سال همت مضاعف و كار مضاعف نامگذاري نمودند. امسال بايد با كار و تلاش مضاعف خسارات مادي و معنوي و كاستي هاي بوجود آمده در اين چند ماه را با تمام توان جبران نمود . اين كار و تلاش عظيم علاوه بر همت مضاعف همه مردم ، برنامه ريزي توسط نهادهاي مسؤول در جهت استفاده از تمامي ظرفيتها بدون هدر رفت زمان و انرژي را نيازمند مي باشد كه اميد است با توكل به خداي متعال و توجهات صاحب واقعي اين انقلاب حضرت وليعصر (عج) در پايان سال 89 شاهد رشد چشمگير و دست آوردهاي عظيم اين همبستگي ملي باشيم .

در دوره اي نه چندان دور هنگاميكه نام ميرحسين موسوي آورده مي‌شد همراه آن نخست وزير دوران دفاع مقدس عنواني بود كه در اذهان تداعي مي‌كرد . چگونگي فراز و سكون و فرود آقاي موسوي نيازمند بررسي دقيق و تبيين آن جهت بهره‌برداري نخبگان و آيندگان امري ضروري است ليكن در اينجا به بررسي چند حلقه‌اي كه ميرحسين در دوران زندگي سياسي خود بر گردن احساس و براساس آن تصميماتي اتخاذ نمود مي‌پردازيم:

حلقه اول - دوران دفاع مقدس را تقريباً اكثر مردم بخاطر دارند . دوراني كه حضرت امام (ره) در آن نفس مي‌كشيد و با رهنمودهايش كشتي بزرگ انقلاب را در درياي مواج انواع تهاجمات هدايت مي‌كرد. ميرحسين موسوي هم مفتخر شده بود تا در آن ايام به جرگه رجال انقلابي بپيوندد و مراتب رشد و ترقي خود را طي نمايد. مير حسين به جايگاهي دست يافته بود كه قبل از او بزرگاني همچون شهيد رجايي و شهيد باهنر به خدمتگذاري مردم مشغول بودند  و قطعاً دست‌يابي به اين جايگاه حلقه افتخاري بر گردن او بود .اگرچه در نهايت با زياده خواهي و با دست خود اين حلقه گل را پرپر نمود و دل امام راحل(ره) را به درد آورد.

حلقه دوم - بيست سال سكوت و سكون ادامه زندگي موسوي بود تا زمانيكه به زعم خودش "در دولت نهم احساس خطر"  كرد و دوستان قديم حلقه دست خود را دور گردن او انداخته و وارد ميدانش نمودند. اين حلقه دست در ظاهر از باب رفاقت ولي در اصل حلقه اي بود كه با گذشت زمان تنگ تر و تنگ تر مي شد تا جايي كه اراده از كف داده و به ظاهر رهبر آنان ولي در اصل مطيع آنان شد.

حلقه سوم - در زمان انتخابات و پس از آن موسوي را دچار توهم كردند. توهمي كه گويا پشتوانه مردم به دنبال اوست ولي واقعيت چيز ديگري بود . موسوي وارد باتلاقي شده بود كه احساس مي‌كرد راه خروجي ندارد و هر روز هم بيشتر در آن فرو مي‌رفت . ديگر اين موسوي نبود كه بازي مي‌كرد .گويا حلقه‌ بردگي بر گردن او زده و به هرسو كه مي خواستند مي‌كشيدند. رهبر معظم انقلاب از قبل هشدار داده بودند كه " من پيغام دادم، گفتم اين را شما داريد شروع ميكنيد، اما نميتوانيد تا آخر كنترل كنيد؛ مى‌آيند ديگران سوءاستفاده ميكنند.¹" ولي گوش شنوايي وجود نداشت و عاقبت شد آنكه نبايد.

حلقه چهارم - ميرحسين به همان راه ناصواب خود ادامه داد و هر روز آتش فتنه را فروزانتر نمود تا بالاخره طاقت مردم به سرآمد و واكنشي نشان دادند كه ناگهان او را مات و مبهوت نمود . مردم در يك راهپيمايي ميليوني و بي سابقه شركت كردند و خشم و نفرت خود را كه تا آن زمان بخاطر وليّشان بروز نداده بودند، به اين فتنه گران و اربابان خارجيشان نشان دادند . گويا شعارهاي مردم كه مي گفتند "مرگ بر موسوي" - " موسوي منافق اعدام بايد گردد" - " موسوي لعنتي،تودشمن ملتي" ترسي به جان او انداخت كه اينبار  حلقه دار مجازات را بر گردن خود احساس نمود. او به يكباره به ياد آورده بود كه  خداوند در قرآن فرموده "والفتنة اشد من القتل" يعني فتنه گري از قتل هم شديدتر است . جرم يك قاتل اعدام است و وقتي فتنه گري شديدتر از يك قتل باشد آنگاه چه مجازاتي در انتظار فتنه گر خواهد بود؟

آري اين سرنوشت كساني است كه به دنبال فتنه‌جويي هستند و چه زيبا پيامبر اكرم(ص) وعده داده اند كه : « لا تكرهوا الفتنة في آخرالزمان فانها تبير المنافقين » از فتنه و آزمايش در آخرالزمان نگران نباشيد چراكه موجب نابودي منافقان خواهد شد³.

1-بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار با نخبگان 88/8/6

2-سوره مباركه بقره آيه 191

3-محمد محمدي ري شهري، ميزان الحكمه، حديث شماره 15748

تظاهرات ميليوني نهم دي ماه تحت عنوان "راهپيمايي عاشورائيان" با شكوه هرچه بيشتر برگزار شد و دوباره مردم ايران اسلامي نشان دادند در پايبندي به نظام اسلامي و آرمانهاي امام خميني(ره) و پيروي از ولايت فقيه ذره اي كوتاه نيامده و نخواهند آمد . عظمت اين حضور آنقدر زياد است كه قلم توان بيانش را ندارد ولي نكته اي كه در اين راهپيمايي به خوبي قابل مشاهده بود خشم مردم از سران فتنه و اغتشاشگران در اهانت به مقدسات اسلامي و سيد و سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و دشمني با اصل مترقي ولايت فقيه بود به گونه اي كه بصورت خودجوش شعارهايي همچون " لعن علي عدوك يا حسين - كروبي و خاتمي و ميرحسين " يا "مرگ بر سه خائن يزيدي - كروبي و خاتمي و موسوي" سر مي‌دادند .مردم خواستار اعدام اين سه تن شده و به قوه قضائيه هشدار مي‌دادند كه اگر اقدامي در محاكمه آنها نكند خود دست بكار خواهند شد.

خلاصه راهپيمايي عجيبي بود . از همه اقشار آمده بودند . مردم مي گفتند اگر امام حسين(ع) در آن زمان در مقابل يزيد تنها ماند و به شهادت رسيد نميگذاريم ولي‌فقيه زمان در اين دوره در مقابل يزيديان زمان تنها بماند.

اما بازتاب اين حضور پرشور در رسانه ها بيگانه و دشمنان مردم ايران هم جالب بود . گويا آنقدر عصباني بودند كه قدرت فكر كردن جهت تحليلها و اخبار دروغشان نداشتند . مثلاً با اهانت به مردم شريف ايران گفتند "مردم جهت دريافت ساندويج و كيك و سانديس به راهپيمايي آمدند " يا " تمامي ادارات تعطيل و به كارمندان مرخصي داده شده بود" و دروغهايي از اين دست كه نشان از عجز و سردرگرمي آنها در مقابل خروش ملت ايران بود.

معمولاً هر وقت مردم در يك راهپيمايي خودجوش شركت مي‌كنند و يا براي مقابله با اغتشاشگران در صحنه حاضر مي‌شوند  همين رسانه هاي مزدور از عبارت "لباس شخصي‌ها" استفاده مي‌كنند . اين بار كه مردم ايران بصورت يكپارچه در تظاهرات ميليوني و دشمن شكن عاشورايي حضور يافتند بايد ببينند كه چقدر در كشور لباس شخصي وجود دارد !!!         

امروز بعد از چند وقت يكي از بامزه‌ترين مقالات را با عنوان "در حاشيه مراسم خاكسپاري آيت الله منتظري؛چرا برخی تلاش دارند حضور مردم را در تشییع دیروز سیاسی جلوه دهند؟ "در سايت تابناك خوندم . خيلي برام جالب بود . كسي كه اين مقاله را نوشته يا دروغ گوي ماهري است و يا بسيار نادان و كم خرد .

قطع به يقين اصلا در اين برنامه حضور نداشته وگرنه حداقل دروغ به اين بزرگي رو نمي نوشت . تو اين برنامه كه اسمش رو به جاي مراسم تشييع جنازه بهتره راهپيمايي غيرقانوني بگذاريم از شعارهايي مثل "لا اله الا الله " و " الله اكبر " كه معمولاً براي تشييع جنازه اموات استفاده مي‌شه و طلب مغفرت و قرائت فاتحه اصلاً خبري نبود. تمامي جمعيت از تهران و اصفهان و بعضي شهرستانهاي ديگر آمده بودند و مردم شريف قم اصلاً حضور نداشتند -علتش رو هم اينطور مي گفتن كه به دنبال همين عدم حضور قمي ها شعارهاي ساختار شكنانه اي عليه نظام و مقام معظم رهبري داده شد كه به همين خاطر اين روز را در قم دوشنبه سياه نامگذاري كردند. البته بعداز ظهر كه مردم متوجه شدند چه اتفاقي افتاده تلافي اونرو بخوبي درآوردند و مانع از حضور فتنه گران در مراسم ختم مسجد اعظم شدند كه اين برنامه لغو گرديد. بعد هم مردم با تجمع مقابل دفتر مرحوم منتظري و صانعي خشم خود رو از اين اقدامات و شعارهاي اغتشاشگران نشان دادند . شعارهايي مثل : منافق حيا كن  شهر قم رو رها كن - شهر مقدس قم جاي منافقين نيست - مرجع آمريكايي نميخوايم نميخوايم - صانعي صانعي اين آخرين اخطار است - ما پيرو ولايتيم، فداييان رهبريم -سبز فقط سبز علي لعنت به سبز اموي و... ضمن اينكه تابلوي دفتر مرحوم منتظري و صانعي را به پايين كشيدند. گويا اين راهپيمايي ها در روزهاي آتي هم ادامه داره.

شعارهايي كه سبزپوشان اموي روز دوشنبه سر مي دادند آنقدر بيشرمانه بود كه قلم از نگارشش شرمساره . تيپ و قيافه ها كه اصلا بماند . تا حالا شهر مقدس قم و حرم مطهر حضرت معصومه -سلام الله عليها- اين تيپ آدمها رو به خود نديده بود . مقلداني كه اين مقاله نويس به اونها اشاره كرده اينقدر متدين بودند كه جلوتر از ميت هم كه ايستاده بودند به خواندن نماز ميت مشغول شدند حتي روحانيون !!! اتفاقاً نمي دونم چطوري بود كه حضور روحانيون در اين مراسم بسيار كمرنگ بود اونهم توي قم . انگار كه شاگردان ايشون هم نيامده بودند . سران فتنه سبز هم كه اصلاً جرأت نكرده بودند داخل جمعيت حاضر بشن با اينكه تمام طرفداراشون هم حاضر بودند . با تمام توان و فراخوان عمومي براي حضور داده بودند كمتر از 15 هزار نفر تو اين راهپيمايي حاضر شدند . به هر حال واقعيت اينطوري بود حال چطوري اين مقاله نويس تابناك گفته مراسم خاكسپاري مرحوم منتظري سياسي نبوده نمي دونم.

مقاله‌اي خواندني در همين رابطه

محاكمه مكتوب منتظري توسط كروبي در نامه سال 67 

رنجنامه حجة الاسلام سيد احمد خميني به آقاي منتظري

فيلمي مستند در باره جريات منتظري